Bir köşede vitrin. Camekânın içinde üç kadın. Çırılçıplak, incecik, ayakta. cam içinde cam. Ortadaki, diğer ikisini sarmış kendine doğru. Yüzleri yere dönük. yaslı sanki. Dar, uzun köşe vitrini, kapalı. benim değil bu cam, dokunamam. Dudaklarını sıkıyor.
hızla söylenmesi gerek bazı şeylerin, hem oldum olası hiç hoşlanmadım vedalardan, hızla söylenmeli, bir veda günler, haftalar, belki aylar, niye sürsün, tek hamlede ağızdan çıkmalı, öpücük ya da tükürük neyse, tek seferde.
“Seni özledim bugün.”
―“Kahvaltı hazır!”
